|
هوالمحبوب
اندکی بعد سحر خواهد شد آسمان همچو من از این همه غم دلگیر است با تو از شدت سرمای زمان خواهم گفت و زمینی که سپید است و نمی داند هیچ شادیش پوشالی است کآفتاب آمدنش مژده ی تلخ دگری خواهد بود وز سیه چهره بدکار کنون گشته سپید پرده برخواهد داشت و تو خیس عرقش خواهی دید من نمیخندم هیچ که سحر باز طلوع شب تار دگری خواهد بود و جهان در هوس فتنه خام دگری دلم از وسعت این ظلمت گسترده در این پهنه دمی میگیرد ولی از بهر خوشی تا که یادم برود با خود می گویم دل قوی دارکمی اندکی بعد سحر خواهد شد
+ نوشته شده توسط در چهارشنبه سوم تیر 1388 و ساعت
10:16 بعد از ظهر |
از آغاز شروع این وبلاگ تا حال ؛؛ این همه نوشته ؛ اما من همان هستم که بودم؟؟ از سر طلوع تا غروب؛از سر مشرق ترین قسمت این دل تا مغرب ترین آن؛ از سر دروغ و راست؛از سر اخلاص و ریا نوشتم؛ گاهی اوقات از این که برای گلی چون شما می نوشتم ؛ اشکانم را روانه می کردم تا بار گناهان چشمانم را نبینی؛ گاهی اوقات از اینکه برای شما می نوشتم مغرور تکیه بر آبروی شما خود را بهشتی می دیدم؛ گاهی اوقات به خودم می گم تا کی می خوای ادامه بدی؛ گاهی اوقات روزی بار ها و بارها می نوشتم از پدرم ؛ از تاج سرم همه و همه اما کجا ست عمل؛ تا کی شعار بدیم؛ تو خیابان راه بیفت و نظر افراد را در مورد پدری چون خود بپرس همه اظهار لطف می کنند؛ اما بیش از۱۴۰۰سال است که منتظر ۳۱۳ نفر هستید ؛؛؛؛؛؛؛؛؛؛ پس راهش این نیست که فقط بنوسم و صفحه ای از نام یار پر کنم باید عهدی ببندیم؛؛؛ از این به بعد قبل از هر گناهی به یاد شما می افتیم و طوری به آسمان نگاه می کنیم گویی شما را می بینیم ؛؛ حال اگر خواستیم گناه می کنیم؛؛ نمی دانم چند نفر می توانند؛ شاید من ؛شاید شما نوشته از یک دوست
+ نوشته شده توسط در چهارشنبه ششم تیر 1386 و ساعت
8:59 قبل از ظهر |
و صدای بازی حق حق پیرزن برف گرفته بوسه دخترک بر لب یک تنگ بلور همه از جنس نیاز همه یادآور یاس اما تنها بی تو چاره ای نیست زمان می گذرد و من باز در غربت خود یادی از تربت جان را دارم تنها باز هم تنها آدمک های دور و ورم همگی نالان اند عده ای دجال اند عده ای در خواب اند گوشه ای هم چند نفری گریان اند اما باز هم تنها بی تو آقا روزهایی دگر گذشت و ما در غم غربت تو روزگار گذراندییم.پس به امید آمدنت نغمه ای بهارانه سر خواهییم داد تا حداقل به دلمان روح آمدنت را نوید داده باشییم. + نوشته شده توسط در سه شنبه چهاردهم شهریور 1385 و ساعت
11:59 قبل از ظهر |
خـــــــــــــــدا ...گفت خدا کجاست؟ گفتم تو قلب توست گفت پس چرا احساسش نیمی کنم؟ گفتم به ضربان قلبت گوش کن.خدا اونجاست با تو حرف میزنه گفت پس چرا صدای منو نمیشنوه؟ گفتم شاید ... گفتم دوباره سعی کن گفت پس من میرم امتحان کنم رفت + نوشته شده توسط در یکشنبه هشتم مرداد 1385 و ساعت
9:6 قبل از ظهر |
چند روز پيش در كوچه اي قدم مي زدم كاغذي در گوشه ديوار جا خوش كرده بود،به زحمت آن را بيرون آوردم.خط كودكانه اي داشت.در آن نوشته بود: ((سلام غريب عالم،من هم مثل شما و همه اجدادت غريبم،مثل محمد و علي غريبم.از خدا خواسته ام كه غربتت را بر دارد،ولي نمي دانم چرا نمي كند.
مي گويند بايد 313 آشنا داشته باشي،آخر مگر نداري؟من آدم هاي زيادي را ديده ام كه از تو ياد مي كنند.آدمهاي زيادي را مي شناسم كه هر روز صبح دعاي عهد مي خوانند،آدمهاي مهمي را مي شناسم كه ادعاي تو را مي كنند و سخنراني هاشان را بي نام تو آغاز نمي كنند.آقا اينها 313 نفر نمي شوند!!!مگر اين 313 نفر چقدر زياد است. آقا اي كاش احتاج به 100 آشنا داشتي،آخر من تا 100 بلد هستم بشمرم.آنوقت من از تلويزيون 100تا آدم پيدا مي كردم و اسمشان را برايت مي فرستادم تا تو بيايي و ما را نجات دهي.آخه مادرم مي گويد ار آقا بيايد،پدرت خوب مي شود،اگر آقا بيايد او پدرت را شفا مي دهد... نامه را تا كردم و سر جايش گذاشتم. خيلي دوست داشتم اون كودك را ببينم و به او بگويم: آنكه را اسرار حق آموختند قفل كردند و دهانش دوختند از خودم و از همه آنهايي كه ادعاي پيروي از فرزند فاطمه را دارند خجالت كشيدم كه چرانمي توانم و نمي توانيم 313 تا آدم شوييم. در دلم بود كه آدم شوم اما نشدم فارغ از همه عالم شوم اما نشدم + نوشته شده توسط در یکشنبه یکم مرداد 1385 و ساعت
10:26 بعد از ظهر |
بيا اي عشق عالم تابالهي قسم؛قسم به سرزمين مقدست به زيتون هاي خون گرفته اتبه ناله هاي مادراني كه با غم گلبرگهاي يادگار شده شان شب را به صبح مي رسانند ...الهي قسم؛قسم به سنگ هاي آتشين بر اندام تازيانه نشسته به خشم پدران فرزند در گور كرده تو خود بهتر از هر كس مي داني كه ما غريبيم و تنها، عشق عالم تابت آخر كي ما را از غربتش بيرون خواهد آورد.ما همه منتظريم تا او بيايدوهمچون يوسف عيسي (ع)را به سرزمين مادري اش بياوردبه اميد آن روز ...+ نوشته شده توسط در دوشنبه بیست و ششم تیر 1385 و ساعت
6:41 قبل از ظهر |
فاطمه جان فاطمه جان صورت مهتابی تو روشنای شام تارم سایه ی قد کمانت تیره کرده روزگارم ای صفای خانه ام رونق کاشانه ام بیش از این ها بودی ای کاش همدم من در کنارم... شهادت حضرت زهرا (س) بر صاحب الزمان(ع) و بر تمامی شیعیان تسلیت باد.
+ نوشته شده توسط در دوشنبه پنجم تیر 1385 و ساعت
3:11 بعد از ظهر |
ياس نيلي
سلام من به مدينه
به آستان رفيع اش به مسجد نبوي و به ناله هاي بقيع اش سلام كربوبلايي.... به سوي مادر زينب به سينه اي كه شكسته به سوي مادر زينب زمان غريبي است.مي گویند این ساعات، ساعات صفر عاشقی است نزديك ساعت12شب است فردا جمعه است و روز آقا است.... جمعه ها قشنگترین روزها است؛ سفيد و پاك است. اما اين ايام ...ايام غريبي است. روزهای رفتن مادري است كه غمی داشت،غمی در دل او رفت... اما غریبانه رفت، غریبانه یاس نيلي هم زیبا بود، همچون همه یاس های عالم اما او تنها شده بود بايد مي رفت. + نوشته شده توسط در جمعه بیست و ششم خرداد 1385 و ساعت
0:4 قبل از ظهر |
امشب غصه هاي انتظار در دلم شكفته اند گويي منتظرم كه مرا صدا كني گويي منتظرم كه سكوت مرا تو فرياد باشي مرا صدا كن خسته ام و باز هم اشك در چشمان من مي درخشد انگار بين ما راهي است طولاني خوب من انتظارم را تو پايان باش اشك هايم را تو التيام بخش و سردي دستانم را تو گرما باش خوب من ! دلتنگم براي بغض چشمانت براي حرفهاي شيرينت اينجا انتظار مرا تنها نمي گذارد گويي با من متولد شده است خوب من صدايم كن صداي تو پايان همه انتظارم است مرا از اين سكوت آزاد كن مرا با صدايت بال پروازي ده مرا با صدايت به بينهايت ببر مهربانم اينجا كسي منتظر صداي اهورايي توست اين انتظار را تو پايان باش اين انتظار را تو پايان بش اين انتظار را تو پايان باش اين انتظار را تو پايان باش
+ نوشته شده توسط در سه شنبه شانزدهم خرداد 1385 و ساعت
3:54 بعد از ظهر |
رفته بودم سرحوض تاببينم شايد،عكس تنهايي خود را درآب آب درحوض نبود ماهيان مي گفتند: ((هيچ تقصيردرختان نيست. ظهردم كرده تابستان بود، پسرروشن آب ،لب پاشويه نشست وعقاب خورشيد،آمداو را به هوا برد كه برد به درك راه نبرديم به اكسيژن آب برق ازپولك ما رفت كه رفت ولي آن نوردرشت عكس آن ميخك قرمزدرآب كه اگربادمي آمددل او،پشت چين هاي تغافل مي زد چشم مابود. روزني بودبه اقراربهشت. تواگردرتپش باغ خداراديدي ،همت كن وبگوماهي ها،حوضشان بي آب است.)) + نوشته شده توسط در پنجشنبه یازدهم خرداد 1385 و ساعت
2:27 بعد از ظهر |
|
درباره وبلاگ
گرگها خوب بدانند در این ایل غریب گر پدر مرد، تفنگ پدری هست هنوز گرچه مردان قبیله همگی کشته شدند توی گهواره چوبی پسری هست هنو ز آب اگر نیست نترسید، که در قافله مان
دل دریایی و چشمان تری هست هنوز
http://www.iravertex.com/clip.asp?id=125
|
